บทที่ 145 ตอนที่ 40.3 เสียดาย

ติณฑ์ Part

“พี่วินเป็นหมอนี่พี่รู้ใช่ไหมว่าอาการของอิงมันสามารถเคลื่อนย้ายได้น่ะ”

“อ้อเป็นหมอเหมือนกันเหรองั้นคุณคงรู้สินะว่าอะไรจะเป็นผลดีหรือผลร้ายต่อคนเจ็บน่ะ หึหึ รู้ทั้งรู้ยังฝืนทำตกลงคุณเป็นห่วงสวัสดิภาพของคนเจ็บรึเปล่าเนี่ย” แค่วาจาคล้ายโอ้อวดของอิงโพล่งออกมาผมยิ่งมองหน้าไอ้นั่นอย่างเจต...